Te paard door Centraal-Mongolië
Welkom in Ulan Bator!
Een wonderlijke stad waar de Sovjetinvloed nog duidelijk aanwezig is in de vele grauwe betonnen gebouwen en waar bijna de helft van de bevolking nog leeft in een traditionele vilten
gertent. Een stad waar een
De meeste Mongoliërs wonen nog in gertenten. Een manier van wonen aangepast aan hun nomadische bestaan. Een ger bestaat uit een houten skelet bedekt met katoenen doeken en huiden met daar overheen een dikke wollen vilten doek. Het vilt wordt in de herfst gemaakt van geplette schapenwol, volgens een eeuwenoud procedé.
Door zijn ronde vorm is een ger zeer geschikt tegen het harde waaien op de steppen en door zijn eenvoud is hij binnen drie uur af te breken, zodat men snel kan verder trekken op zoek naar water en nieuw voedsel voor het vee.
Je komt een ger binnen door een klein houten beschilderd deurtje, dat volgens traditie op het zuiden gericht is vanwaar ook de goede seizoenen en warme winden komen. Vanbinnen is het verrassend comfortabel. In het midden staat een kachel die zorgt voor de warmte en waarop tevens gekookt wordt. Door een rond gat in het dak ontsnapt de rook en komt er licht binnen. De houten constructie die zorgt voor de stevigheid is sierlijk beschilderd in de kleuren die staan voor de vijf elementen: water, vuur, ether, lucht en aarde.
De inrichting en indeling geven de sociale en spirituele ordening van de familie weer. De mannen zitten links in het westen en de vrouwen rechts om zo bescherming te genieten van verschillende goden. De ouderen hebben hun plek achterin de ger, waar ook de waardevolle bezittingen bewaard worden en tevens een familiealtaar staat, versierd met afbeeldingen van Boeddha en familiefoto's.
|
oude en nieuwe wereld in elkaar lijken te versmelten. Oude lada's, moderne Japanse auto's en evengoed ruiters te paard rijden door de straten aan je voorbij. Mensen lopen nog in prachtige traditionele kledij, maar ook hippe kapsels, mobiele telefoons en de nieuwste mode weten hun weg naar Mongolië steeds beter te vinden. Ulan Bator is een stad in beweging.
Voordat we de steppen intrekken gaan we eerst de hoofdstad wat beter leren kennen. We bezoeken eerst het Sükhbaatar plein, het hart van Ulan Bator, waar Damdiny Sükhbaatar in 1921 Mongolië definitief onafhankelijk verklaarde van China. Dan rijden we naar
Gandan Khiid.
Gedateerd uit 1838 en ook wel Gandantegchinlen Khiid genoemd. Als grootste en belangrijkste klooster is dit het centrum van het boeddhisme in Mongolië. Gandan Khiid is één van de weinige kloosters dat tijdens het communistische regime, dat duurde tot 1990, niet verwoest is.
Op dit tempelcomplex leven nog tientallen monniken. Ze lopen rond in lange rode gewaden en voeren traditionele bidrituelen uit. Het standbeeld van Migjid Janraisig is het hoogtepunt van dit klooster. 26 meter hoog, twintig ton zwaar, met goud verguld en met brokaat en juwelen gedecoreerd.
|
Dit mooie klooster, waar nog tientallen monniken leven, is het centrum van boeddhisme in Mongolië en één van de weinige heilige plaatsen die tijdens het communistische regime niet verwoest is. We vervolgen de stadstour en gaan naar een heuveltop net buiten de stad waarop het
Zaisan Hill Memorial gelegen is. Een monument, gebouwd door de
Gelegen op een heuveltop met uitzicht over Ulan Bator. Een standbeeld van een soldaat en een groot rond kunstwerk waarop in mozaïek de vriendschap tussen de Mongoolse en de Sovjetvolkeren wordt beschreven. In het midden van deze gedenkplaats brandt het eeuwige vuur.
Dit monument, gebouwd door de Russen voor het vijftig jarige bestaan van de communistische revolutie, eert de onbekende Mongoolse en Sovjetsoldaten die zijn gestorven in de Tweede Wereldoorlog in de gevechten tegen Japan en Duitsland.
|
Russen, ter nagedachtenis aan de onbekende soldaten en helden uit de verschillende oorlogen.
Vanaf deze plek heb je tevens een prachtig uitzicht over Ulan Bator. Ter afsluiting brengen we een bezoek aan het
National History Museum waar een goed overzicht van de Mongoolse geschiedenis en cultuur tentoongesteld staat. Voor de nachtrust verblijf je vandaag nog in een hotel.
De volgende ochtend verruilen we Ulan Bator voor de groene glooiende
Met zijn duizenden archeologische, historische en etnografische voorwerpen bezit het museum één van de oudste collecties van het land. Een aantal voorbeelden van wat je te zien krijgt: artefacten uit de vroege steen- en bronstijd, schitterende oude traditionele kledij, hoeden en juwelen van verschillende Mongoolse minderheden en heilige religieuze overblijfselen van onder andere het boeddhisme en het sjamanisme.
Hier krijg je een goed overzicht van de Mongoolse geschiedenis en cultuur vanaf de prehistorie tot de dag van vandaag.
|
heuvels van de Mongoolse steppe. Per jeep gaan we op weg naar het
Khustain Nuruu National Park. In dit natuurgebied zoeken we het enige
In een omgeving van steppe en bos vind je hier het enige echte oerpaard ter wereld dat nog in leven is; het Przewalski paard, in het Mongools Takhi genoemd.
Dit symbool van Mongolië is niet zomaar een paard dat verwilderd is, maar is ook genetisch bijzonder door zijn 66 chromosomen in plaats van de 64 bij het normale paard.
Deze voorloper van het huidige paard wordt gekenmerkt door zijn zandkleurige vacht, korte benen en nek met daarop een vrij groot hoofd, en zijn ruige rechtopstaande manen.
Lange tijd is het voortbestaan van dit Mongoolse paard erg onzeker geweest omdat ze in 1960 voor het laatst in het wild gezien werden.
Om het Przewalski paard te redden is er een fokprogramma opgezet. Dit was mogelijk omdat rond 1900 een aantal veulens gevangen zijn genomen, waarmee later verder gefokt is. Hierdoor waren er in dierentuinen genoeg paarden om het aantal te vermeerderen en deze soort te kunnen behouden. Gesponsord door de Nederlandse 'Stichting tot Behoud en ter Bescherming van het Przewalski Paard' in samenwerking met de 'Mongolian Association for Conservation of Nature and the Environment' is men in 1993 begonnen met de herintroductie en zijn 16 Takhi's vanuit Nederland naar het Khustain Nuruu National Park gebracht. En met succes, want het aantal is sindsdien weer fors toegenomen.
|
oerpaard ter wereld dat nog in leven is en de echte voorouder van het huidige paard, het Przewalski paard. Slapen doen we vandaag in een ger. 's Ochtends stappen we nog een keer in en rijden naar de belangrijkste historische plek in Mongolië van waaruit onze tocht te paard gaat beginnen. We komen aan in
Kharkhorin en bezichtigen de
In 1220 besloot Genghis Khan om de hoofdstad van het toenmalige Mongoolse imperium te verplaatsen naar Karakorum (nu Kharkhorin) en van hieruit zijn wereldrijk te regeren. Nadat zijn zoon de hoofdstad 40 jaar later weer verplaatste naar Khanbalik, nu bekend als Peking, werd de stad vernield door Chinese Manchurian soldaten. Van de resten is in de 16de eeuw het klooster Erdene Zuu Khiid gebouwd. Omgeven door een 400 meter lange monumentale muur met 108 stoepa's, ontstond hier het eerste boeddhistische klooster in Mongolië, waarvan de bouw maar liefst 300 jaar duurde. Een geweldig groot klooster met 62 tempels, honderden gers en 1000 lama's (boeddhistische priesters). Helaas werd, na Karakorum, ook dit klooster verwoest. Eerst door de Chinezen en later weer in 1930 tijdens de Stalinistische zuiveringen, waarin de monniken werden vermoord of afgevoerd naar Siberië. Ondanks deze tragische gebeurtenissen zijn opvallend veel boeddhistische iconen, met gevaar voor eigen leven, bewaard gebleven. Deze zijn nu weer te zien in de tempels van het klooster in renovatie dat in 1990, na het communisme en dus de vrijheid van godsdienst, weer actief is geworden.
|
stad met zijn klooster Erdene Zuu. In de tijd van Genghis Khan was hier de oude hoofdstad van het toenmalige Mongoolse wereldrijk gevestigd, Karakorum. De stad is later vernield door Chinese soldaten en van de resten is het klooster Erdene Zuu gebouwd. Omgeven door een muur met 108 stoepa's was dit het eerste boeddhistische klooster in Mongolië. Tussendoor genieten we van een picknick in deze prachtige omgeving.
Een nomadenfamilie staat klaar om ons van paarden te voorzien. De paarden waar we de komende dagen mee rond gaan trekken zijn de bekende Mongoolse paardjes. Met een stokmaat tussen de 1,20 en 1,40 meter,
hebben deze paarden naar onze maatstaven meer de hoogte van een pony. Het zijn kleine, maar taaie sterke dieren met een groot uithoudingsvermogen. We klimmen op de paarden en rijden er de hele dag mee rond om alvast te wennen. Voor de laatste keer overnachten we op deze plek en gaan de volgende ochtend beginnen aan onze trektocht.
De komende zes dagen rijden we, met een extra gids, van Kharkhorin naar de zandduinen van Mongol Els in Centraal-Mongolië. Voor al onze bagage gebruiken we extra paarden die dienen als lastdieren. We trekken door een eindeloos landschap van Mongoolse steppe en komen langs gebergten. Kuddes grazende dieren, glooiende groene heuvels en grasvlakten die nooit lijken op te houden, ontdekken we vanaf de paardenrug. Als we even willen rusten, rijden we naar een ger in de buurt. We bezoeken de nomadenfamilie en maken kennis met hun traditionele manier van leven. De maaltijden worden verzorgd als een picknick, waarvan we in de vrije natuur kunnen genieten.
Per dag leggen we zo'n 25 tot 30 km af en nemen pauzes wanneer we dat willen. Onder een prachtige blauwe hemel zal je begrijpen waarom Mongolië ook wel 'het land van de blauwe luchten' wordt genoemd. Tegen de avond zoeken we een plek om te overnachten. De ene avond slapen en eten we bij een nomadenfamilie in hun ger en worden 's ochtends wakker van het knetterende houtvuur dat de ger verwarmt. De andere keer vinden we een mooie plek om onze tentjes op te zetten en onder een prachtige sterrenhemel te genieten van deze vrijheid.
Zo gaat het iedere dag weer, je raakt er langzaam aan gewend. 's Ochtends staat je paard te wachten om te rijden door dit prachtige landschap met zijn vergezichten met hier en daar een witte ger. We gaan langs kuddes paarden, yakken, geiten of schapen die straks bij zonsondergang langzaam naar hun nomandenfamilie terugkeren. We maken kennis met het nomadenbestaan, picknicken in ongerepte natuur en stoppen onderweg voor een kommetje Mongoolse melkthee en zelfgemaakte koekjes bij een herderfamilie. En 's avonds overnachten we weer in onze tent of bij een nomadenfamile in hun ger. De laatste avond van de paardentocht sluiten we af met een diner bestaande uit een Mongoolse barbecue, klaargemaakt op de traditionele manier met roodgloeiende hete stenen.
De volgende dag zien we in de namiddag al rijdend de groene
grasvlakten opeens onderbroken worden door zandduinen. Na een schitterende tocht zijn we aangekomen op onze bestemming, Mongol Els. Een strook zandduinen van 10 km lang doet het lijken in een woestijn te zijn beland. Wandelend verkennen we deze omgeving voordat we weer van enige luxe gaan genieten in een gerkamp. Nog nagenietend van deze mooie tocht staat na het ontbijt de jeep weer klaar om ons terug te rijden naar Ulan Bator. Daar heb je nog wat vrije tijd voordat er vanavond een Mongoolse folklore voorstelling op het programma staat. Een voorstelling met traditionele kleding, dans, muziek en de beroemde keelzang. We sluiten af met een uitgebreid afscheidsdiner, want na de nachtrust in het hotel, zit deze reis er weer op.
